30 kwietnia. W nocy zimno. Rano szron na pokładzie. Jezioro puste, niewielu jest amatorów wiosennych rejsów ... na szczęście. Spokój, cisza i świadomość, że w nikt nie cumuje w okolicy warta jest nawet solidnego kataru.

Siemiany witają nas zachmurzonym niebem ...

... ale wkrótce wychodzi słońce ...

... i zaczyna wiać.

Popołudnie spędzamy na wyspie Łąkowej i jesteśmy tam całkiem sami! Znalazło się nawet po zimie trochę drewna na ognisko oraz miejsca na spacer.

W tym czasie dowódca okrętu zajęty jest myślami właściwymi zapewne tylko dowódcom, jak na przykład czy aby wystarczy do rana? ;)

Nawigacja w ujęciu klasycznym.

Widok z "Chaty" na keję. Knajpa jest otwarta mimo, że sezon jeszcze niemrawy.

Pusto jak okiem sięgnąć. 

Tym z południa chłodniej w tych samych warunkach :)

Cypryjska załoga.

do głównej